Groene Loper Run

Voorbereiding: Met het ouder worden gaat het hardlopen steeds een beetje minder vanzelf... De hobby blijft, maar het is geen levensstijl meer. De tijd ontbreekt vaak en trainen schiet er vaker bij in. Slechts verhaal ja, en dan herstelt het lijf ook nog langzamer. Het genieten is er gelukkig zeker niet minder om, maar de momenten, ook de wedstrijdjes, worden zorgvuldig gekozen. >En toen stond er dus een 10K op het programma. Tijd om weer eens wat op snelheid te trainen. Ook die 1 a 2 kg extra gewicht mogen er nog af. Het toewerken naar een prestatie blijft leuk!

Verslag: Heerlijk hardloopweertje vandaag! Opstaan met een verheugje, eindelijk ga ik mezelf weer eens testen tegen te klok. Op de mountainbike laat ik me de berg afzakken, op naar het Geusseltpark, de start van de Groene Loper Run.

Met Jean-Jacques naast me en Ricardo voor me in het startvak gaan we stipt om 11.45u de Groene Loper op. Ik word veelvuldig gepasseerd, maar zolang ik 4.15 gemiddeld loop, vind ik het prima. 

Na 3 km ga ik al wat inleveren en stabiliseert het om me heen. Met momenten loop ik lekker in een aangename cadans en voor dat je er erg in hebt, ben je op de 10K alweer bezig met de terugweg. Wat een korte afstand eigenlijk :-)

Het klokje geeft 4.21 gemiddeld, dat wat ik vooraf ongeveer had voorspeld. Maar dan wel tempo houden nu Robbie! Met een versnelling in de laatste km (vaak getraind) pers ik er een lange sprint uit. 

Mooie rechte aankomst weer terug op de Groene loper, waar Jesper, Tibbe en Pepijn staan te wachten, sjiek! Ook Frank, die net klaar is met zijn halve marathon, schreeuwt me nog toe. Heerlijk, met 43.28 ben ik blij vandaag!

Datum	Afstand	Wedstrijd	Eindtijd	Uitslag	Snelheid
26-04-2026	10 km	Groene Loper Run	43.28	54e/543 Alle  6e/41 M50	4.21 min/km

Abdijcross

Voorbereiding: Al struinend door diverse hardloopkalenders stuitte ik op deze regionale klassieker, dit jaar voor de 60e keer georganiseerd; een echte lopersrun! Het biedt op mijn vrije zaterdag een mooie trail aan, waarbij er 2 rondjes van 10,5 km gelopen worden, net geen halve marathon dus. Maar wel een mooi winterse uitdaging! Onder de naam Eurode Trail Run weliswaar, maar dat bekt niet. Zeker geen perfecte voorbereiding, wel is een wedstrijdje de perfecte training.

Verslag: Ruim op tijd kan ik vlakbij Rolduc parkeren. De bijna 1000 jarige historie van het klooster geeft een bijzondere ambiance; als de muren hier eens konden vertellen... 

Om klokslag 13u vertrekken we vanachter een startlijn van zaagsel. De groep is aardig groot, al zijn het voornamelijk deelnemers aan de 10.5 km, slechts 1 rondje. Nadat we in het zogeheten Berenbos zijn aanbeland en het echt enkel op-en-neer gaat, bedenk ik me dat ik het toch enigszins onderschat heb. Misschien is 1 rondje wel genoeg vandaag. Van enig ritme is geen sprake, het is al aardig werken. Zeker ook gezien het glibberen en glijden in de pratsj.

Bij km 8 schiet het in mijn rechterkuit en de twijfel slaat toe. In het bos naast Rolduc moet ik me zo concentreren op het kunstige pad dat ik moet temporiseren en m'n paslengte moet aanpassen; dat helpt gelukkig. Het 1e rondje zit er op (ongeveer 55 minuten) en het veld dunt zeer ernstig uit. In de verte zie ik nog wel een loper, daar blijft het bij. Doordat ik de heuveltjes op wandel, het beste is er wel af, word ik wel nog 2 maal gepasseerd en uiteindelijk loop ik het 2e rondje 9 minuten langzamer. 

De laatste loodjes waren pittig! Finishen in 1.58.58, gelukkig nog net onder de 2 uur.

Poh, dat was niet niks. Dit gaat echt wel enig herstel vragen. Het zal de motivatie helpen om weer wat meer te gaan trainen, go go go! Snel een nieuw doel verzinnen...

En in de rangschikking nog een eervolle plek in de top10. Bij zo weinig deelnemers zegt dat edoch natuurlijk bitter weinig. 

Datum	Afstand	Wedstrijd	Eindtijd	Uitslag	Snelheid
17-01-2026	21 km	Abdijcross	1.58.58	9e/26 Alle  2e/4 M55	5.39 min/km

Halve Marathon van Eindhoven

Voorbereiding: Van Pascal krijg ik de vraag of ik zijn startnummer voor de halve van Eindhoven wil overnemen. Op dezelfde dag als de interland Nederland-Finland in de Arena (met Jesper, Tibbe & Pepijn!), maar aanvang 18u zouden we moeten kunnen halen. Afgelopen week een herfstkoutje overwonnen, ik ben er klaar voor.

Verslag: Zondagochtend staan Paul & Ernie om 9.30u voor de deur voor een ontspannen ritje naar Eindhoven. Samen met Paul (vandaag als Benthe) loop ik naar het terrein van de TU om mijn startnummer op te halen om daarna direct naar het startvak te lopen. Niet de geplande wave 4 van Pascals' nummer, maar ik loop, met dank aan de lage hekken en afwezige controle, langs de massa zover mogelijk door om vervolgens om 12.01u te vertrekken. Direct wordt duidelijk dat ik nog steeds erg ver achteraan ben gestart en begint dus de inhaalrace. "Links" roep ik heel geregeld om mijn komst aan te kondigen aan de linkerkant van de weg. Vaak genoeg moet ik mensen aantikken om er langs te kunnen of anders te slalommen. Niet ideaal natuurlijk, maar het inhalen geef ook moraal. De eerste 5 km gaan iets te snel (21.55, 4.23 gem), het geeft wat marge bij het te verwachten verval.

Vooraf was ik tevreden met 1.40 eindtijd, maar gezien de pace lijkt er vandaag meer mogelijk. Was in de berekeningen vergeten dat dit een wedstrijdje was, dan gaat het bij Robbie toch altijd wat vlotter... De 10 km gaan in 44.21, 4.26 gem., nadat ik bewust wat heb getemporiseerd. Ook de nodige wegversmallingen doen een duit in het zakje. Poh, dit soort grote events had ik eigenlijk afgezworen, gewoon te druk.

Bij de vele refreshment-punten onderweg drink ik steevast een bekertje en mis enig moment de verkoelende spons. Ik neem me voor om bij de volgende een spons te pakken, maar dat gelige ding bleek een stuk banaan te zijn (...); die heb ik teruggegooid en oeps, die raakte een vrijwilliger, sorry.

We zijn over de helft en mijn lijf vertraagt ietsje, dat relatief saaie middenstuk ken ik maar al te goed. Bij 14,5 km draaien we weer naar de stad (15km in 1.07.13, 4.28 gem) en wordt het zaak om tempo te gaan houden, wil ik de 4.30u vast kunnen houden. Moet mezelf echt aan zetten. Voor het juiste beeld, ook nu ben ik nog steeds massaal mensen in aan het halen, slalommend op de smalle Oirschotsedijk.

Bij km 17 neem ik m'n gelletje en het verlangen naar het eind groeit. Eindelijk is daar het Stratumseind en de bekende mensenmassa; het voelt echt als een erehaag, zeker als bij het bruggetje over de Dommel Tibbe en Pepijn 'papa' staan te schreeuwen. Die had ik niet meer verwacht! Het geeft een boost voor de laatste meters, ik pers er nog een sprintje uit en dan zit het er op, 1.35 hoog. Vooraf had ik er voor getekend, erg blij met dit resultaat. Note-to-self: neem geen startnummer over als het niet ook jouw startvak heeft :-)

Datum	Afstand	Wedstrijd	Eindtijd	Uitslag	Snelheid
12-10-2025	21.1 km	Halve Marathon Eindhoven	1.35.40	30e/537 M55	4.30 min/km

Trail des Nutons (BEL)

Voorbereiding: Na een best wel langdurige achillespeesblessure aan beide kanten inclusief behandeling bij fysio Bas (8x shockwave) ben ik vooral blij dat ik weer een aan de start kan staan van een loopwedstrijdje. De afgelopen weken is er niet overmatig, maar wel zeer gericht en met beleid getraind. Alle ervaring in de strijd om met voldoende vertrouwen in het eigen kunnen en het lijf te kunnen starten. 

Op naar Solwaster, net achter Verviers, waar ik precies 2 jaar geleden ook liep. Een fantastisch parcours met circa 650 hoogtemeters, goed voor rond de 2u loopplezier. 

Verslag: Het bleef op de onstuimige, stormachtige en natte nacht en ochtend na wonderbaarlijk droog in de middag; we hebben zelfs een zonnetje gehad. Het parcours was nat en nat is glad. Met name bij het dalen heb ik echt opgelet en getemporiseerd. Desondanks eenmaal uitgegleden maar dat stelde niks voor. 

Vanaf de start gaat het direct omhoog en is het dus opletten geblazen dat je qua hartslag laag blijft. Na een kilometer of 3 a 4 stabiliseert de groep zich, het nerveuze inhalen stopt, en is het vooral weer fun om met adequaat voetenwerk tussen de stenen, wortels en het grote verloop tempo te blijven houden. Oog-voet coördinatie in volle gang. Na lastige passages volgen er ook soms wel weer wat stukken waar je wat kan herstellen. 

Natte voeten halen we bij de uit de oeverlopende La Statte, passeren we de Sawe en kruisen de bekendst van al La Hoegne meermaals. Jawel, 3 beken in dit idyllische gebied.  

De separate tijdwaarneming bij de imposante rots Rocher de Bilisse (50 hele steile hoogtemeters) kan me niet verleiden om gas te geven. Dit is een werkelijk een muur met langs het pad overal leuningen. Kleine passen, doorstappen tegen de verzuring aan. Qua rangschikking: 61e/208 in 2.40 en eerste NL-er (van 6).

Ondanks het genieten wil ik toch graag van mijn klokje weten dat ik over de helft ben, zodat het aftellen van de kilometers kan beginnen. Het wordt pittig en de laatste pak-m-beet 5 kilometers is echt wel werken geweest. 

Nergens loop je in een groepje, eerst nog wat tussen enkelingen, maar het dunt rap uit, zodat je de laatste kilometers echt alleen loopt. Dat heeft wel wat. Wel opletten waar de volgende pijl staat. En dan gloort de finishvlag. Nog 1x struikelen voor de fotograaf en dan zit het er weer op. Na veel water en sinaasappelpartjes kom ik weer boven Jan en rest de heerlijke spierpijntjes en een heel moe lijf.

Uiteindelijk klok ik slechts 10 minuten trager dan 2 jaar geleden en dat zonder al te veel hoogtemeters in de benen qua training. Daar kunnen we mee vooruit! 

Datum	Afstand	Wedstrijd	Eindtijd	Uitslag	Snelheid
04-10-2025	21,5 km	Trail des Nutons (BEL)	2.06.04	65e/208 finishers 5e/27 M50-59	5.52 min/km

Mallorca (SPA)

Voorbereiding: Al snel na ons Stelvio (& Gavia)-avontuur van 2024 worden er plannen gesmeed op een glorieus vervolg. De krasse knarren hebben er immers een nieuwe hobby bij. Het keuze valt al snel op fietseiland Mallorca, dat zijn mooie plaatjes in een ruig landschap, zo veilig bezien achter de laptop. Routes worden gemaakt, slaapplek geregeld en de fietsen worden gehuurd. Alles staat zo klaar om 5 dagen met de mannen op stap te gaan. 

Daarbij is er zeker de laatste weken goed getraind in het Heuvelland, samen met Frank en Paul heb ik de nodige km's en hm's in de benen zitten. Ook de kilo's zijn weer dik in orde, een kleine 4 eraf getraind!

naar Sa Calobra

Verslag: Dag 1 (77 km, 3u30, 1.800 hm): Na een heerlijk buiten ontbijtje zijn we klaar voor de eerste fietsdag. Op papier de gemakkelijkste, maar nog steeds behoorlijk wat hoogtemeters. Vlak na onze fietsverhuur RossRent (perfect!) in Selva start de beklimming van de Coll de Sa Batalla (8 km a 5.2%, cat 2), een mooie klim van de 2e categorie met de nodige haarspeldbochten die eindigt bij het drukbezochte cafeetje bij het tankstation. Dat ging lekker, deze benentester, klimtempo 17,4 km/u. De zon laat zich langzaam zien en we hergroeperen om samen af te dalen naar het idyllische Sa Calobra. Een hoop toeristenbussen hier en aangekomen bij de zee nemen we ruim te tijd om te lunchen, bij te praten en van de mooie plek te genieten. 

Dezelfde weg omhoog, deze klim van 1e (!) categorie telt 17 haarspeldbochten: Coll dels Reis (9,4 km a 7,2%, cat 1), klimtempo 12,9 km/u. Een ware beproeving, maar de benen zijn goed. Prachtige vergezichten over het ruige landschap. Nu nog een uurtje bijna nog enkel dalen en dan kunnen we het zwembad in. En wordt de buiten oven opgewarmd voor heerlijke zelfgemaakte pizza. In de avond lopen we nog even het dorp in en drinken nog een pastisse op m'n 56e verjaardag. Hoera.

Dag 2 (118 km, 4u45, 1.900 hm): Last van een nekhernia en een borrelbuik, Richard & Paul gaan vandaag wandelen; Khaled, Frank en ik gaan op pad richting het oosten, eerst een aardig druk vlak stuk naar Port de Polenca met zo'n 28 km/u gemiddeld op de teller. Na een onfortuinlijke val sur place van Khaled en wat fietsmalheur besluiten we door te fietsen naar de Cap de Formentor, een populaire bestemming waar de witte vuurtoren de marker is. Eerst een aardige klim, de Coll de Sa Creueta (3,3 km a 6,5%, cat 3), klimtempo 16,0 km/u. Nu is het nog een half uur door glooiend landschap naar het eindpunt, waar er een file van auto's staat. 

De iets te goed gesocialiseerde geit verstoort onze lunch bij de Cap. We fietsen dezelfde route terug naar Port de Polenca, nemen een terrasje aan zee en kopen sportdrank in bij de Spar. Besluit is genomen, we'll take the long way home, via de bergen. Dat hebben we geweten. Behoorlijk wat klimkilometers inclusief de Coll de Femenia (7,7 km a 5,8%, cat 2), klimtempo 14,1 km/u. Net voor het inmiddels bekend Repsol-tankstation even een korte pauze om dan in de late namiddag een bijna autovrije Coll de sa Batalla af te dalen, echt genieten na toch wel een pittige beproeving. Thuisgekomen gaan we aan de barbecue met kwartel en worst en klinkt het geluid van openspringende bierblikjes aan de zwembadrand. Topdag!

Dag 3 (93 km, 4u15, 2.000 hm): De geplande Koninginnerit moeten we helaas andersom fietsen, omdat Khaled bij de fietsverhuur een fietswissel nodig heeft. Niet getreurd, het is wederom een stralende dag en we starten heel rustig en-groupe de Coll de Sa Batalla voor de 2e maal, klimtempo 13,5 km/u. We passeren enig moment een bergmeer en voordat ik er erg in heb zijn we begonnen aan de Coll de Puig Major (8,3 km a 4,7%, cat 2), klimtempo 12,3 km/u. Ook erg rustig aan en in de lange, lange afdaling (circa 14 km) worden we tegenhouden door een plaatselijke autorally. Gedwongen 40 minuten wachten... Om vervolgens nog een heel stuk af te dalen naar Soller. 

Snel de drukte uit graag en op zoek naar wat mooie klimmetjes. De Coll de Soller (7,4 km a 5,7%, cat 2), klimtempo 14,4 km/u, val ik gretig aan, heb er zin in en knal naar boven. Echt een heerlijke klim met veel haarspeldbochten en dito afdaling, wel met steeds slechter asfalt helaas. 

Puig Major

Via Bunyola wacht alweer de laatste klim van deze vakantie, de Coll d'Honor (6 km a 6%, cat 2), klimtempo 14,1 km/u. Geen kattepis en deze afgelegen klim in het bos spreekt tot de verbeelding. De benen voelen nog steeds sterk. Het is nu nog slechts een uurtje afdalen en dan is het al weer klaar, het fietsfeest. De fietsen retourneren, de mooie kleertjes aan en uiteten in Selva. 

Het zit er weer op, na bijna 300 km en bijna 6.000 hm in 3 dagen. Geen moment hoeven inleveren, heb me steeds sterk gevoeld en nu herstellen, want het lijf zal moe zijn. 

Op de laatste dag bezoeken we nog het mooie Valldemossa, spotten aldaar nog wat vogels met Paul. Naar het vliegveld waar Richard z'n middagvlucht heeft naar Stockholm, de rest ondergaat nog een cultureshock aan de kust, waar honderden lallende Duitsers de beschaving een handje achteruit helpen. Enfin, jammer nog van de schade aan de huurauto, maar het mag de pret niet drukken, we hebben het goed gehad!

Marathon Florence (ITA)

Voorbereiding: Ook deze keer was de voorbereiding verre van ideaal. Een gekneusde rib, opgelopen bij de voetbalveteranen, heeft het loopschema aardig doen wankelen. De laatste 3 weken heb ik er qua duurloop (2x 2u, 1x 30 km) alles aan gedaan om toch met enig vertrouwen naar Italië af te reizen. Niet voor een PR, maar met een tijd van 3.35 a 3.40 in gedachten. A la bonheur.

Verslag: Vanwege storm is de toch al indirecte vlucht vertraagd en gewijzigd. Na 4u wachten in mijn auto in de parkeergarage van vliegveld Düsseldorf onder m'n fleecejes board ik voor de kortste vlucht ooit, 33 minuten in de lucht, wegens overstap in Frankfurt. Al met al kom ik na middernacht aan in Florence, waar gelukkig het trammetje nog rijdt en me in 20 minuutjes in het centrum brengt. Met een stevige trek weliswaar en zelfs deze echte marathonloper zwicht dan gewoon voor de Mac. Koolhydraten, zullen we maar zeggen... 

De Duomo in de nacht maakt meteen grote indruk, ik loop er er rondje omheen. Om vervolgens met de deurcodes het appartement te betreden, op slechts 100 meter van start/finish.

De eerste keer in Florence, dat vraagt om een grondige verkenning en dat is het fijnst op de fiets. In het herfstzonnetje verken ik de stad, fiets naar de heuvel (Piazzale Michelangelo) om een machtig uitzicht vast te leggen, loop over de Ponte Vecchio (tevens parcours) en eet onderweg een pasta carbonara. En natuurlijk het startnummer ophalen, waar ik alweer genoeg Hollands hoor. Het is een stralend blauwe dag. Bij Trattoria San Gallo eet ik in de avond mijn 2e pastaatje van de dag en 'thuis' leg ik alle spulletjes klaar voor de grote dag van morgen.

Om 7u gaat de wekker, om de start van Max Verstappen te zien... Om 7.35u schrik ik, omdat de geluiden buiten aanzwellen, de start is om 8.15u, en ik mezelf in gereedheid moet brengen, ahum. Het is koud, het merinootje gaat sowieso mee. Na een paar minuten lopen, sta ik al in het startvak. Veel mensen hebben de gele plastic zak om, maar die is toch echt alleen tegen de regen, gekke Italianen. Voel geen enkele druk, heerlijk. Alle strategieën ten spijt, het moment voelt aan om rustig te starten. 

Als de massa in beweging komt, duurt het weer zo'n 3 km voordat je ontspannen je eigen tempo kan lopen. De eerste 5 km in 5.11 gemiddeld. Het dieseltje warmt langzaam op en het gaat steeds soepeler. Ben niet bewust aan het versnellen nu, maar de 10 km gaat in 5.08 gemiddeld. De passage op de Ponte Vecchio geeft energie, er wordt flink aangemoedigd. Het gaat crescendo, ben echt aan het genieten en voel kracht. De 21.1 km geeft 5.05 aan gemiddeld, ik geef nu nog wat extra gas om er nog wat af te snoepen. Is de 5.00 haalbaar? 

Nee, tot 5.02 en vanaf km 25 komt de verwachtte decline. De spiertjes in m'n knieholte links (voetbalblessure) spelen op en ik weet dat het vanaf nu meer en meer werken gaat worden. Al is de marathon ook wispelturig, enkele kilometers later loop namelijk ik weer pijnvrij. Het zijn zo allemaal hoofdstukken. Maar de snelheid vasthouden lukt niet meer. De data-analyse van eerder marathons leert dat ik vanaf het eerste moment van verval 19 seconden op het gemiddelde inlever. En dat gebeurt ook nu weer! 

Het rondje om het stadion van ACF Fiorentina en de naastgelegen sintelbaan heb ik gisteren verkend. Hierna start de terugweg naar de binnenstad (30 km in 5.05 gemiddeld, 35 km in 5.10). De eindfase nadert, eerst een pittige brug over, dan wat bochtenwerk, langs de Duomo, terug naar de rivier de Arno en dan de finale km's. Het aftellen is begonnen, 37, 38, 39.  

De pijntjes worden groter, de energie is er (braaf de gelletjes verorberd), de mentale wil ook (maar niet om te vechten), de conditie ook (hart-longmachine optima forma), maar het gestel kraakt. Ik hoor de finish geluiden op een afstandje en het verlangen naar het einde is groot (40 km in 5.19 gemiddeld). Nog een paar bochten en daar is de blauwe loper. Het zit dan eindelijk weer op, eindtijd 3.46.34u. (Nu nog die 100 meter naar het appartement waar het bedje lonkt...) 

Resumerend, ondanks de pijntjes is dit van al mijn marathons de Zen-versie gebleken, want het was go-with-the-flow. Ook al was het op het eind slow. Het herstel is zeer voorspoedig, geen enkele spierpijn gehad, gewoon de trap kunnen aflopen en ook na een paar dagen thuis alweer een loopje gedaan. Op deze manier houd ik dat fenomeen, die marathon, wel vol. 

Dank Florence voor ook de laatste maaltijd, veel te dure bief, het was heerlijk!

um	Afstand	Wedstrijd	Eindtijd	Uitslag	Snelheid
24-11-2024	42.2 km	Marathon Florence (ITA)	3.46.34		5.22 min/km

Bemels Beste Boeren Bergloop

Voorbereiding: Gelukkig staat deze markante, gezellige loop weer op de agenda. En altijd met een gimmick. Ooit kreeg je na de finish een appel en een ei, nu overheersen de ludieke koeienshirts :-) De loop trekt de regionale (sub)toppers aan en ook de lokale loopgroepen grijpen deze Bemels Beste aan om zichzelf uit te dagen. En dan is er nog die ene Amsterdammer, David On Tour, die was er natuurlijk ook! De multi-atleet!

De route is gewijzigd, een soort van andersom. Met start en finish bij FC Bemelen in plaats van bij de put. De avond voorafgaand verkennen we route op de MTB, toen nog geheel droog. Het visualiseren werkt, de kriebel is er...

Verslag: Weer met de MTB richting Bemelen. Een hoop bekenden, een hoop gegroet. Een opgetogen sfeer zo op deze inmiddels weer droge zondagochtend. Het heeft flink geregend vannacht en het parcours is echt veranderd. Genoeg verse modder, grote plassen, het zal het enkel leuker maken. En gold-old Jo zijn eigen startvakje.

Het is toch echt anders dan een trail, zo'n hardloopwedstrijd. Dan sta je anders aan de start, denk je na over indeling. En word ik net ietsje te eager. De eeuwige valkuil? Of gezonde competitiedrang? Wie zal het zeggen. Feit is dat ik ambitieus van start ging, doelbewust en zo rond plek 15 lag de eerste km's. Dan calculeer je in dat je gaandeweg enigszins terugvalt, de luxe van vooraan lopen blijft wel verleidelijk. Vandaag bleek dat de tempohardheid nog onvoldoende was, zit nog in het opbouwscenario, maar ontken dat voor het gemak maar even...

Uiteindelijk was het, in een benauwde warmte, een aardig trainingstempo, ben ik geregeld telkens door eenlingen ingelopen en zat er zelfs geen eindspurt meer in. De jongens staan bij de finish, wat fijn! Ze gaan zo zelf nog aan de bak bij de kinderloop, kan papa op z'n relatieve lauweren rusten. 

David loopt een verdienstelijke race in 1.22.05, hulde. Die zien we zeker weer terug in het zuiden :-) Geen bier dit keer, wel vlaai!

Datum	Afstand	Wedstrijd	Eindtijd	Uitslag	Snelheid
18-08-2024	15 km	Bemels Beste	1.13.53	57e/443 alle 52e man 10e M50	4.49 min/km

Trail des Fantomes (BEL)

Voorbereiding: Na een fikse corona en het memorabele fietstochtje met Frank, eindigend in de ambulance, heb ik 2 weken volledige rust genomen qua sporten. Even geen intensieve belasting voor het lijf, eerst echt uitzieken en hart en longen de kans geven op kracht te komen. Na een geruststellend bezoekje aan de huisarts heb ik welgeteld 1 training in de benen als er een inschrijving opdoemt in mijn agenda, een Ardennen-trail van 15km. Qua afstand niet onoverkomelijk, maar in combinatie met de hoogtemeters toch een vraagteken. Komt dit niet te snel? Voel me onzeker. Wat zal ik doen? 

Het toeval wil dat ik Luuk tref bij ons gezamenlijke JO8-JO9-uitje bij MVV, de welbekende line-up. Als echte trailer geeft hij doodleuk aan dat hij morgen ook de Trail des Fantomes loopt en zelfs dezelfde afstand, de 15km. Dat toeval trekt me als een impuls over de streep en we spreken af voor morgen.

Verslag: What a beautifull day! Na een relaxte rit naar La Roche-en Ardenne en komen we aan bij Landgoed Herou in Nisramont. Een hele relaxte setting, waar al genoeg bedrijvigheid heerst door de verschillende afstanden die al bezig zijn. We hebben nog een uurtje ter preparatie en de zin is er. Ook de onzekerheid, maar na de rustige start om klokslag 13u groeit het vertrouwen steeds wat meer. In een afdaling mis ik Luuk en na 2 keer omkijken besluit ik in m'n eigen tempo door te lopen. Immers, er is niks anders dan eigen tempo, n'est ce pas? 

Het is soms pittig hoor, de steilheid in het klimmen en ook in het dalen, beide soms met touwen, maken het een ware beproeving. De hitte (>25 graden) maakt dat de 2 passages door de Ourthe ook dienstdoen als afkoeler, heerlijk dat frisse water op het verhitte bolletje. Het is prachtig zo langs het water en dan weer klimmen en dalen (ongeveer 650 hoogtemeters), het valt me niks tegen, mijn conditie is goed en de benen de willen wel!

Met hernieuwd vertrouwen (en met gigantische spierpijn in de bovenbenen de week hier opvolgend) finish ik net binnen de 2 uur. Het is 20 minuutjes wachten op Luuk, die er ook even helemaal doorheen zit. Geweldig gedaan, hulde. Vervolgens is het herstel er redelijk snel, veel drinken en bij eten. 

Resume: erg genoten van dit tripje, vertrouwen getankt, voor herhaling vatbaar en de trail is zeker een aanrader!

Datum	Afstand	Wedstrijd	Eindtijd	Uitslag	Snelheid
10-08-2024	15 km	Trail des Fantomes (BEL)	1.58.04	49e/378 alle	7.56 min/km